Mijn zoektocht naar het ultieme niets waar alles uit voortkomt eindigt met de constatering dat alles fractaal wordt vanaf het moment waarop er iets gaat schuiven. Wanneer het begon en waar het eindigt laat ik aan ieders overtuiging over. We bestaan binnen een waarnemingsgebied dat we het univers noemen, waar we te maken hebben met voortplanting en groei en het besef dat licht daarin een grote rol speelt. Wetenschappers zijn al eeuwenlang doende om met vergaarde kennis oorzaak en gevolg te ordenen teneinde iets zinnigs te kunnen voorspellen.

Een jaar geleden kreeg ik het inzicht waarop mijn visie op de natuur is gebaseerd: een verrassend eenvoudig principe. Dat inzicht leidde tot een intensief onderzoekstraject en uiteindelijk tot mijn boek It’s All Bubbleflow. Niet om beroemd te worden, maar om vast te leggen hoe ik naar natuurlijke dynamiek kijk en welke gevolgen die manier van denken volgens mij kan hebben. Zoals het gezegde luidt: the proof of the pudding is in the eating. Daarom besloot ik na het schrijven van het boek niet alleen over het principe te publiceren, maar het ook daadwerkelijk toe te passen. De reacties na de verschijning van het boek, begin dit jaar, maakten duidelijk dat de onderliggende basis nog dieper ligt dan ik aanvankelijk dacht. Mijn verhaal – en vooral wat daaruit volgens mij mogelijk zou moeten zijn op wetenschappelijk, ecologisch, organisatorisch en logistiek gebied – werd vaak met scepsis ontvangen. Dat is begrijpelijk. Het is moeilijk voor te stellen dat een eenvoudig principe als Emerging Natural Dynamics (END) zou kunnen leiden tot een vorm van lokale intelligentie die in veel toepassingen een groot deel van de functies kan vervullen waarvoor nu zware AI-systemen worden ingezet.

De ontwikkeling van een computerkernel die de wamatische principes volgt, gaat veel sneller dan verwacht. Het lijkt erop dat dit een nieuwe trend gaat zetten in de it-branche en oplossingen biedt die met AI alleen niet snel te realiseren zijn. Een computer die rekent als de natuur en communiceert als de natuur. Sneller met minder data, slimme overwegingen voordat hij met passende oplossingen komt, die vanzelf ontstaan uit interactie en ervaring. Niet door miljarden en zware datacenter, gewoon door de mogelijkheid met weinig veel te doen en door de ingebakken zwermtechnologie. Emerging Natural Dynamics. END, wordt de nieuw standaard die net als Lex Naturalis de onderliggende kracht is voor ieder computer operating systeem, inclusief Unix, Apple, Microsoft, Linux, Quantum en AI. END het werkt met alles waar processors in zitten en kan onderling communiceren in een netwerk met weinig energie en dataoverdracht. Robotisme, databeheer, verkeersstromingen, schaken en  onbeperkt AV streamen via smartphones en zelfs FM-zenders, omdat het genoeg heeft aan fragmenten om zelf de ontbrekende stukken in te vullen. Net zoals onze hersenen dat doen.

Zonder de inzet van ChatGPT en Deep Seek zou het onderzoek dat leidde tot It’s All Bubbleflow en de ontwikkeling van Kwantamica en Natural Dynamics nooit in deze vorm en in dit tempo mogelijk zijn geweest. Niet omdat AI zoiets kan bedenken of dergelijke ideeën kan aanreiken, want daarvoor is het te overdadig gevoed met klassieke wetenschappelijke inzichten, waarmee ze me keer op keer op een verkeerd been zetten. Grappig genoeg was het niet de lineaire kant van AI behulpzaam, maar zijn semantische vermogen om betekenisstructuren te herkennen. Daardoor werd het mogelijk berekeningswijzen te ontwikkelen die werken op structurele balans en relationele sluiting.

We bouwen steeds betere systemen, maar ze voelen steeds fragieler. We weten steeds meer, maar begrijpen steeds minder hoe alles samenhangt.  Dat is geen gebrek aan kennis. Het is een gebrek aan overzicht op samenhang. Ik vroeg me daarom af: kijken we eigenlijk wel vanuit het goede perspectief?  Die filosofische vraag leidde tot een visie op het bestaan die overal onder past. Onder wetenschap, technologie, onderwijs, beleid en hoe we samenleven. 

“And now something completely different,” zei John Cleese ooit bij Monty Python. Zo voelt mijn levenspad de laatste tijd. Het Baltus Koker-project moet ik even laten rusten.  Na twee hoofdstukken van deze biografische roman werd ik namelijk ingehaald door nieuwe inzichten — inzichten die personages beter kunnen karakteriseren. Dit leidde tot de softwareontwikkeling voor Synklok. Daarbij diende zich de fundamentele vraag aan: hoe ordent de natuur zich eigenlijk? En misschien nog belangrijker: wat stuurt reflexen, denken, handelen? Wanneer noemen we wat leven?

Mijn missie om data te verzamelen over het verleden van mensen die vanaf de vijftiende eeuw woonden en werkten op de steenplaatsen aan de IJssel is een beetje uit de hand gelopen. We leven in het 'nu' en dat maakt 'toekomst' een begrip om nu paden kiezen die zijn ingegeven door  impressies uit het verleden. History telling is het aaneenrijgen van data tot een verhaal dat nu aanspreekt.  Ik vroeg me af hoe mensen zich werkelijk gedroegen en welke karaktereigenschappen ze hadden. Dit leidde tot de ontwikkeling  van een interactieve database gebaseerd op de Synklok. Een methodiek om karakteristieken te analyseren aan de hand van de karakteristieken die een zygote/foetus — anders dan van zijn ouders dna — krijgt voor, en als baby na, de geboorte.

in de zomereditie van Van Yssel tot IJssel van de Historische Kring Krimpen aan den IJssel staat het laatste deel over oud-burgemeester Koker. Koker verlaat  na het overlijden van zijn zoon Jan, waarschijnlijk aan de Spaanse Griep, Den Haag om een kamer te betrekken in Brussel. Hij komt in aanraking met André Moelaart, die in Suriname actief is met goudconsessies. De gouverneur van Suriname is een jeugdvriend van Baltus, waardoor hij de aardolieconsessie voor heel Suriname verwerft, die hij kapitaliseert op een ton in aandelen. Tijdens hun zoektocht naar olie  gebeuren er vreemde dingen. Ook in Nederland proberen ze een olieconcessie te krijgen, maar hier worden ze niet au serieux genomen. Als ze in Suriname uiteindelijk bij de kust in Nickerie olie aanboren, moet Koker op zoek naar investeerders om een boorinstallatie en een treinverbinding te realiseren. Dat lukt door een coupe te plegen tijdens een aandeelhoudersvergadering van een NV op de Amsterdamse beurs die in goud handelt. Hij verkoopt zijn aandelen aan deze NV en wordt er zelf directeur. Zo krijgt hij de beschikking over een miljoen, een fortuin in die tijd. De materialen worden aangekocht en naar Suriname verscheept, waar vervolgens moet worden gewacht op de financiële voorwaarden van de Surinaamse Raad, die maar niet afkomen. Achter de schermen blijkt geopolitiek er de oorzaak van dat de regering op de rem trapt,  vanwege economische conflicten tussen het Koninkrijk en de USA.  Voordat de onderneming kan gaan pompen, overlijdt Koker in Amsterdam aan een zware bronchitus. Met hem  sterft het project. Zijn nalatenschap wordt failliet verklaard. Het souvereine Suriname heeft het olieboren nu pas, een eeuw na dato, weer opgepakt en lijkt al die tijd voor niets in armoe te hebben geleefd

Burgemeester Koker van Krimpen neemt met ingang van 1 mei 1915, na een zwaar gesprek in Den Haag, eervol ontslag. Eind 1914 raakte hij verwikkeld in een handeltje die de internationale pers haalt als 'Een pijnlijk geval' of 'De goulash affaire'. In het herfstnummer van Van Yssel tot IJssel ga ik hier wat dieper op in.

Burgemeester Baltus Koker was in 1903 al bezig met oeververbindingen tussen Rotterdam, Schieland en de Krimpenerwaard.

Onze collectieve inspanningen van de afgelopen jaren waren niet voldoende om gedeputeerde Meindert Stolk (CDA) te overreden om de Hollandsche IJsselregio een eigen erfgoedlijn te geven. De verantwoordelijke beleidsmedewerkers van de provincie bevestigden dit ons persoonlijk op  21 mei. Teleurstellend, niet alleen voor Gerard Hoogerwaard en ik als burgerinitiatiefnemers, maar vooral voor alle gemeente en stakeholders die zich achter het blauwe bidboek 'Hollandsche IJssel verdient erfgoedlijn' schaarden, om erfgoed toegankelijker te maken en structurele projectenondersteuning die binnen een erfgoedlijn wordt geboden.

Inmiddels is het vervolg van Baltus Kokers leven als burgemeester in Krimpen aan den IJssel en ondernemer verschenen in Van Yssel tot IJssel van de Historische Kring Krimpen aan den IJssel. Dit is in het vierde deel over de steenindustrie in Krimpen. Ook in dit deel gereconstrueerde portretten van oude foto’s die ik met behulp van AI en een soort Photoshop tot leven bracht.

Wie was de Krimpense steenbakker/burgemeester Baltus Koker? Zijn levensverhaal is een filmscript waardig en te lang om in compacte versie in één editie te plaatsen, daarom staat in het derde deel over de steenplaatsen in Krimpen in Van Yssel tot IJssel van Historische Kring Krimpen aan den IJssel, het eerste deel over zijn leven als burgemeester; een soort van deel 3a. In een volgende editie volgt de rest.

De afgelopen maanden hard gewerkt aan het boek Graven in het Verleden van Steenplaats Klein Hitland en de gelijknamige tentoonstelling die de maand juni loopt. Zowel de inhoud en inrichting nam ik voor mijn rekening. Een hele klus die voor de Pinksteren klaar moest zijn.

Maatschappelijk leed en internationaal toerisme komen aan bod in het tweede deel van de serie over de historie van de Krimpense steen- industrie in het kwartaalblad Van Yssel tot IJssel voor de leden van de Historische Kring Krimpen aan den IJssel. Vandaag de dag wordt nog steeds gesproken over erbarmelijke arbeidsomstandigheden, uitbuiting en slavernij.

Gerard Hoogerwaard en ik zijn er trots op dat ons pleidooi om de Hollandsche IJssel onderdeel te laten worden van een erfgoedlijn, enthousiaste steun heeft gekregen van alle betrokken gemeenten en historische instanties aan de IJssel. Ook meerdere horeca/erfgoedexploitanten onderschrijven de noodzaak voor gecoördineerde aanpak van de gebiedsmarketing en activteiten. Belangrijkste reden is om in dit gebied ruimte te creëren om kansen te ontplooien, die bijdragen aan de beleefbaarheid van het watergebonden erfgoed langs de rivier en de vrijetijdseconomie. Op woensdagmiddag 22 februari kunnen we onze notitie met een historische onderbouwing en veel kansen, overhandigen aan een delegatie van de Provincie Zuid-Holland die de mogelijkheden met ons willen bespreken, samen met burgemeester Han Weber, erfgoed en cultuur wethouder Frans Klovert en beleidsmedewerkers erfgoed, cultuur en recreatie van gemeente Zuidplas. Burgemeester Han Weber is onze gastheer in het raadhuis in Nieuwerkerk. De gemeente Zuidplas neemt de drukkosten van het 44 A4-tjes tellende pleidooi voor haar rekening. Voor wie het wil lezen: via hijm.info kun je de pdf downloaden.

Voor de Historische Kring Krimpenerwaard schrijf ik een serie artikelen over de historie van de steenfabrieken die daar waren  in hun prachtig verzorgde kwartaalblad Van Yssel tot IJssel. Deel 1 is deze maand gepubliceerd en gaat over de ontwikkeling en teloorgang van de ijsselsteenindustrie.

Op aangeven van erfgoedaviseur Gerard Hoogerwaard heb ik me dit jaar gestort op de uitdaging om de Hollandsche IJsselregio onder een erfgoedlijn van de Provincie Zuid-Holland te krijgen. Wij vinden dat onze unieke regio het verdient om meer bekendheid te krijgen. Het is immers Holland in een notendop (slechts de bollenvelden en Amsterdam ontbreken). De verhaallijnen van de cultuurhistorie van watergebonden industrie, scheepvaart, het gevaar van overstromingen, in combinatie met het beleefbaar maken van watergebonden erfgoed kunnen met bovenlokale steun van de provincie beter voor het voetlicht komen. Gecoördineerd door professionele erfgoeddeskundigen en een gerichte gebiedsmarketing zijn er legio kansen om recreatief toerisme te stimuleren en de vrijetijdseconomie te ontwikkelen. Bovendien, en dat is onze grootste drijfveer, willen dat bewoners beseffen hoe rijk onze geschiedenis is en jongeren trots maken op hun eigen woonomgeving. Het laatste concept van het onderbouwde pleidooi dat we samenstelden dankzij input van nagenoeg alles betrokken instanties die ons pleidooi van harte ondersteunen, kun je downloaden via mijn andere site hijm.info

De papieren versie van het boek Olifant + de dames Bloot is helaas uitverkocht.

Zaterdag 21 mei houd ik om 11.00 uur een presentatie van ongeveer een uur over de geschiedenis van Rijksmonument Steenovens Klein Hitland. Waarom werden deze steenovens langs de IJssel gebouwd? Wie was de familie Mijnlieff, die de laatste 2,5 eeuw voor de sluiting van de fabriek in 1963 de scepter zwaaide? Wat kunnen we nog terugvinden van spullen en gereedschappen van mensen die hier werkten? De lezing wordt gehouden in de turfschuur, die dit jaar verbouwd wordt tot bezoekerscentrum van de Stichting Steenovens Klein Hitland. Wie het wil bijwonen kan zich aanmelden via steenplaatsen.nl/aanmelden inloop is 10.45 uur.

Met internet kan bijna alles, waar je ook bent, maar als het om verkoop van serieuze prijzige kunstobjecten gaat, wordt het lastig. Het idee was oké, maar de fysieke en persoonlijke afhandeling moeilijk te combineren met onze reislust. En omdat we graag doen waar we zin in hebben zijn we gestopt met de Koop-Art.nl. Bedankt allen die erin geloofden en moeten teleurstellen.

De baksteenindustrie aan de Hollandsche IJssel domineerde eeuwenlang in de Nederland. De fabrieken hadden een enorme ecologische en maatschappelijke impact op onze regio. Langs de ‘levende rivier’ waren maar liefst 40 steenplaatsen, zoals de plekken werden genoemd waar de bekende gele ijsselsteentjes werden gemaakt.

Corona blijft een dingetje. Nadat de Publieksdag Archeologie in de steenovens de mist in ging, waar ik de introductie zou verzorgen, werd ook mijn lezing over de impact van de ijsselsteenindustrie in het Van Capellenhuis gecanceld.  Alle voorbereidingen zijn niet voor niets gedaan, want het gaat om uitstel. Wanneer het dan wel gaat gebeuren? Dan ligt aan alle belangenpartijen die het kabinet de komende winterse stormen alle kanten op kan laten waaien.

De publieksdag archeologie, die de stichting Steenovens Klein Hitland in de linkerturfschuur van de steenovens op Klein Hitland had gepland op zaterdag 20 november, wordt uitgesteld tot het qua corona weer veilig kan gebeuren. Het was de bedoeling dat ik daar een korte inleiding zou geven over de historie van de steenovens en wat mogelijk in de grond verborgen ligt. Daarna zouden we in een setting à la Kunst&Kitsch mensen die voorwerpen uit de steenplaatsenregio hebben in de gelegenheid te stellen hun spullen te laten taxeren door deskundigen. Wie geïnteresseerd is, kan zich opgeven voor de volgende keer via deze link. Zodra de nieuwe datum bekend is, wordt u dan persoonlijk op de hoogte gesteld.

Hoe leuk is dat? Om omringd door vrienden, kennissen te worden gehuldigd als winnaar van de Cultuurprijs Zuidplas 2021? En hoe leuk is het om dan 850 euro te mogen toekennen aan een zinvol cultureel doel in de gemeente. En hoe leuk is het dan dat dit dan ingezet kan worden voor de steenovens Klein Hitland, die ook was genomineerd. En hoe leuk is het dat Piet Kouwenhoven, ex-jurylid zo’n mooi kunstwerk als trofee maakt dat thuis een plekje kan krijgen en hoe leuk dat Fiet debuteerde als cameravrouw in Normandië voor een clip.

Tot mijn grote vreugde ben ik een van de drie genomineerden voor de Cultuurprijs van de gemeente Zuidplas 2021. De feestelijke bekendmaking van de winnaar door een van de hoogwaardigheidsbekleders van de gemeente is vrijdagavond 5 november in Dorpshuis Swanla in Zevenhuizen. Dat wordt leuk aangekleed door Stichting Cultureel Netwerk Zuidplas met podiumkunsten en een hapje en een drankje aangeboden door de gemeente. Wie het leuk vindt om dit gratis AvroTelevizierring/Oscar-uitreiking-look-a-like festijn bij te wonen en me te troosten of feliciteren na afloop is van harte welkom.

Geen nieuws voor de betrokkenen, maar wel voor wie het nog niet weet: ik ben gestopt met mijn reguliere activiteiten voor Leefgoed de Olifant. ‘Niet omdat het moet, maar omdat het kan’, naar een bekend tv-commercial. Mijn taak om de voormalige steenplaats met het Rijksmonument Steenoven de Olifant op de kaart te zetten, beschouw ik als afgerond. De laatste hand wordt er nu gelegd aan de laatste vergaderlocatie en dat betekent een eind aan de fysieke groeimogelijkheden. De belangstelling is groot voor alles wat het Leefgoed te bieden heeft, de terrassen zitten vol, De Kas en de vergaderlocaties zijn populair. Meer dan een half miljoen pagina’s van Leefgoed.nl zijn sinds ik vijf jaar geleden de site onder mijn hoede kreeg bezocht door inmiddels gemiddeld 200 bezoekers per dag. Verder groeien is lastig; niet alleen omwonenden en bewoners leggen beperkingen op, maar ook de infrastructuur en bebouwingsgrenzen. De formule, waaraan ik mijn bijdrage heb mogen leveren, biedt grote kansen voor een bestendige toekomst. Ik ben trots op het bereikte resultaat dat ‘onze meiden’ Ahja en Ariann en mijn maatje Bart Belonje hebben bereikt en blij met alles wat het Leefgoed me gebracht heeft, vooral de contacten en historische kennis.

Bureau- en veldonderzoek door de Archeologische Vereniging Krimpenerwaard, in samenwerking met archeoloog Christo Thanos van de Omgevings Dienst Midden-Holland en studenten van de Saxion hogeschool wijst uit dat het goed mogelijk is dat de ruïne van een pand dat naast de steenovens achterbleef, gebouwd werd op de grondvesten van een deel van een turfschuur en een oudere dubbele oven die daar heeft gestaan tot eind 19e eeuw. 

Denk je het rustig te krijgen, komt er iemand met een een uitdaging die je niet kunt weigeren: het in de markt zetten van een nieuwe interieuroplossing waar iedereen op zit te wachten. Een simpel aan te brengen, zelfs uitwisselbare plafond- of wandafwerking met een enorm geluidsabsoberend vermogen. Eerst maar een naam voor het product bedacht, makkelijk te onthouden en compact: het werd Dempak (DEMPen AKoestiek). Dempak is 100% wolvilt of bedrukt canvas- of meshdoek dat wordt gelamineerd op een paneel geperst van papier- en plasticafafval. Voor het eindproduct verzon ik de naam Dempex. Het materiaal is ontwikkeld door specialisten die decennia lang ervaring hebben met oplossingen op maat voor binnenruimtes met ongewenste nagalm, zoals in sport- en horecacomplexen, werkruimtes, woningen en geluidsstudio’s.

Met pijn in ons hart hebben we ons bedrijfspand op het Oude Dorp verkocht. De nieuwe eigenaar is ook een Nieuwerkerker. Geen ‘kind’, zoals de notaris inschatte, toen hij vernam dat het om Peter Stolk ging. Neen, want kinderen hebben we niet. Peter is wel een volle neef met wie we een innige band hebben. Toen hij van onze verkoopplannen hoorden, was hij direct geïnteresseerd. Hij bleek, net als wij destijds, 'verliefd' te zijn op het pand op die locatie.

Voor wie altijd bezig is geweest, zoals ik, is het een rare gewaarwording om zomaar geld te krijgen waar je geen directe inspanning voor hoeft te doen. Het cadeautje van Drees valt ons nu ten deel. In november ging het nog om een paar tientjes, omdat ik op de laatste dag van juli jarig ben, maar deze maand de volle mep. Gelukkig hebben wij wat opzij gezet om dat bedrag aan te vullen en het geluk dat ons huis is afgelost, waardoor we weinig vaste lasten hebben. Ik beschouw het bedrag daarom maar als subsidie waarmee ik door kan gaan met het uitpluizen van de lokale geschiedenis. Vooral de historie van de steenfabrieken en -brikanten. Verder blijf ik graag actief voor wie me kan gebruiken om een nieuwe activiteit te beginnen. Maar het moet wel iets zijn waar ik een klik mee heb, cultuur, natuur, innovatie, inspiratie, kunst, vrijheid blijheid. Anders laat ik het graag aan anderen over. 

HIJM.info  wordt het digitale Hollandsche IJssel ecoMuseum. Deze website vul ik met weetjes en te doens in onze mooie regio. Het is een voorvloeisel uit de poging om een cultureel en culinair centrum te maken op de locatie van de steenovens op Klein Hitland. Van de M van HIJM heb ik Mooier gemaakt, want dat moet het worden, zowel qua cultuur, kunst- en natuurbeleving en andere vormen van recreatie. Wie daar ook zijn nek voor wil uitsteken kan zich melden via contact@hijm.info. 

Verzin een nieuwe naam en beeldmerk voor ledlampen die zich onderscheiden door kwaliteit. De opdracht is simpel, maar de uitvoering wel een dingetje. De naam moet ook de lading dekken voor de Europese markt. Het beeldmerk moest een knipoog zijn naar de fabrikant Mitsubishi die de kwaliteitsrange ledlampen eerder onder de naam Verbatim in Europa op de markt bracht.

1 april 2020 ben ik gestopt als projectleider bij de stichting Hollandsche IJssel Altijd Anders. In 2016 was ik door het ecomuseum dat we met projectgroep HIJM wilden ontwikkelen op Klein Hitland, betrokken geraakt bij de inventarisatie van kansen die de schoongemaakte rivier biedt voor de vrijetijdseconomie. Dit werd in opdracht van de Regio Midden-Holland uitgevoerd door Waterrecreatie Nederland en Erfgoedwerf.

Voor ouderen is er al jarenlang een soort van Facebook, maar dan verpakt in courantenpapier: De Oud Rotterdammer, geen shortliners vol curieuze afkortingen en typefouten, maar lekkere lange teksten over een ver sentimenteel verleden geïllustreerd met zwartwit foto’s zonder copyrights. Het concept werd bedacht door Fred Wallast, een van de mensen die ook meewerkte in de redactie van huis aan huiskrant Het Kanaal. Inmiddels is hij met pensioen en houdt zijn familie de uitgeverij draaiend.

Een klein berichtje in Het Kontakt vertelt dat hun concurrent de IJssel- en Lekstreek Krimpenerwaard uit de markt wordt gehaald. Op 25 maart verschijnt de laatste editie. Uitgever DPG heeft ongetwijfeld besloten ermee te stoppen, om het verlies in de papieren media-sector te beperken. Door 'samenwerking' met de uitgever Kontakt Mediapartners hoopt DPG de schade beperken die de overgebleven Capelse IJssel- en Lekstreek op kan lopen als adverteerders afhaken, omdat die voor een kleiner bereik in verhouding meer moeten gaan betalen.

Het verhaal is van Anne Westenberg, de prachtige illustraties zijn van Lizzy Nieuwenhuis. De bewerking, samenstelling en grafische verzorging is van Rob Stolk Concepts. Het boek moet kleine kinderen interesseren voor de locatie van dat Rijksmonument. De non-profit Stichting Hollandsche IJssel Altijd Anders die zich inzet voor het beter toegankelijk maken van erfgoed, geeft het uit. De opbrengst van verkoop is voor de stichting Steenovens Klein Hitland.

Van 1998 tot 2003 hebben Fiet en ik genoten van de activiteiten en contacten die we hadden in onze Galerie Midi aan de Dorpsstraat in Nieuwerkerk aan den IJssel. Met veel kunstenaars waar we toen mee werkten hebben we nog steeds contact omdat het klikte. De onbedwingbaren neiging om goede kunstenaars te helpen die worstelen met de manier waarop ze hun werk presenteren en aan de man brengen is nog steeds aanwezig. De meeste van hen willen gewoon kunst maken en niet met verkoop bezig zijn of ingewikkelde internetdingen doen.

De verkoop van LED buitenverlichting is de corebusiness van Outdoor-Lite. Ik zocht naar een gedegen uitstraling en een herkenbaar beeldelement. Een felle lamp tegen een nachtelijke hemel.

Het ontwerp maken voor een nieuw logo voor ORC Nederland dat een oplossing biedt om met restwarmte stroom op te wekken, is een leuke uitdaging. Warmte, elektriciteit en Nederland zijn de sleutelbegrippen waarmee ik aan de slag ging. Het werd een oranje vlam in de vorm van een tulp met het symbool voor elektriciteit. Het stevig lettertype straalt degelijk uit.

Was mee al een lange tijd een doorn in het oog.

Sinds enige tijd is Rob parttime werkzaam voor de stichting Hollandsche IJssel Altijd Anders. Hij onderhoudt ondermeer de website HollandscheIJsselAltijdAnders.nl en verzorgt iedere vrijdag Nieuws Altijd Anders over cultuur, natuur recreatie en wetenswaardigheden over de IJssel. Ook het programma van theaters, bioscopen en evenementen die op of langs de IJssel plaatsvinden staat erin. Wil je de A4-pdf gratis toegestuurd krijgen, dan kun je je abonneren via deze link

De stichting Hollandsche IJssel Altijd Anders is een feit. Rob Stolk Concepts gaat de stichting als Projectleider  steunen bij de organisatie, communicatie, publiciteit en promotie. Een diversiteit aan taken die Rob op het lijf zijn geschreven. Het logo is al gemaakt. De huisstijl en website groeien met de activiteiten van de organisatie. Een aantal promotionele producten voor bezoekers aan de regio zijn in de maak. Op korte termijn zullen toeristische gidsen, routekaarten en een vogelseizoenenboek over de IJssel verschijnen. Ook het creëren van samenwerkingsverbanden is een taak. Samen met Janine Nauta, directeur van Streekmuseum Krimpenerwaard, wil hij  met de 20 musea en oudheidkamers langs de IJssel een IJsselgilde tot stand te brengen om krachten te bundelen, zodat het aanbod interessanter worden voor een bredere doelgroep.

Maar liefst tien deelnemende kunstenaars doen dit jaar mee aan de Beeldentuin op Leefgoed de Olifant op Ver-Hitland in Nieuwerkerk aan den IJssel. Ariann Kraaijeveld en Bart Belonje hebben daarmee qua aantal een mijlpaal bereikt bij dit eerste lustrum.

De IJssel stroomt door acht gemeente, twee provincies en drie waterschappen en heeft bijzondere karakteristieken. Boeiend genoeg om toeristen aan te trekken. Daarom is in 2016 een initiatief opgezet om te komen tot een organisatie die zich inzet om de vrijetijdseconomie in de Hollandsche IJssel litoraal te verbeteren. Rob Stolk heeft dit proces in het kader van de ontwikkeling van het HIJM van meet af aan gevolgd en is nu een van de kwartiermakers die de stichting wil oprichten om de organisatie handen en voeten te geven.

De inhoud oké, maar aan de buitenkant wat anders. Dat is de boodschap van de Rijksdienst Cultureel Erfgoed aan architect Bert Tukker na de presentatie van de plannen van het HIJM in De Saffier.

Om de nodige presentaties te maken waarmee fondsen kunnen worden geworven heeft Projectgroep HIJM een kwart ton toegezegd gekregen.

Een maand voor zijn overlijden gaf RSC de Franse versie van Up's and Down's of a Gunnar uit van de WOII-veteraan Albert Figg, dat uitkwam toen hij al 96 jaar oud was. Tijdens zijn uitvaart op 29 juli werd de kist met zijn stoffelijk overschot op zijn verzoek vervoerd op eenzelfde stuk rijdend geschut waarover hij in WOII bevelvoerder was.