It's All Bubbleflow

We bouwen steeds betere systemen, maar ze voelen steeds fragieler. We weten steeds meer, maar begrijpen steeds minder hoe alles samenhangt.  Dat is geen gebrek aan kennis. Het is een gebrek aan overzicht op samenhang. Ik vroeg me daarom af: kijken we eigenlijk wel vanuit het goede perspectief?  Die filosofische vraag leidde tot een visie op het bestaan die overal onder past. Onder wetenschap, technologie, onderwijs, beleid en hoe we samenleven. 

Dit boek daagt uit om anders te kijken:

• naar relaties in plaats van dingen

• naar draagkracht in plaats van optimalisatie

• naar samenhang vóór oplossingen

Niet omdat dat mooier klinkt, maar omdat veel vastlopende systemen precies dáár breken.

Als je dit boek leest als een onderlegger, opent het ruimte voor van alles:

• andere manieren van modelleren

• andere vormen van systeemontwerp

• andere gesprekken tussen disciplines

• andere criteria voor de vraag: werkt dit eigenlijk?

Als het boek zijn werk doet, zie je vormen — groot of klein — niet meer op dezelfde manier.

Het laat zien dat alles eenvoudiger is dan we denken. Geen zware aardkern of neutronensterren, geen zwarte gaten. Waterstof, goud en biologisch leven komen niet uit in hemel vallen, maar ontstaan gewoon op aarde, waar water een rol speelt die niemand zich goed heeft gerealiseerd.

Ik heb het geschreven in het Engels voor wetenschappers. Niet omdat ik wetenschapper ben, maar omdat ik sterk de indruk heb dat zij over het hoofd hebben gezien wat eigenlijk het fundament is onder alles waar ze zich mee bezig houden en daardoor soms zoeken naar de bekende weg, of naar iets wat er domweg niet kan zijn.

En dan is er nog iets praktisch

Het aardige is dat er ook iets praktisch uit is voortgekomen; een eenvoudige manier om te berekenen hoe een structuur  — van atoom to galaxy — in stand kan blijven en welke vormen ze aannemen voordat ze weer opgaan in de flow.

Dit noem ik kwantamica — in het Engels quantamics. Misschien is dit de onderwijsvorm waar veel mensen naar op zoek zijn, omdat het aansluit op ons eigen besef, in plaats de abstracties die we moeten leren om klassieke wetenschap te kunnen volgen.

Ook vond ik een andere manier slimmer met computertechnologie om te gaan. Niet door brute data en energieverslindende AI maar door gebruik te maken van natuurlijke krachtverhoudingen, zoals leven zich door besef laat sturen. 

Maar dat stond al in het vorige bericht.  

Wie geïnteresseerd is in It’s All Bubbleflow kan zich melden. De press edition in beperkte Engelstalige oplage is al gedrukt en wordt donderdag 26 februari gepresenteerd binnen onze klankbordgroep Lex Naturalis. Die is bedoel voor instituten en (populair) wetenschappelijke bladen. De populair wetenschappelijke versie in Nederlands volgt.

meer