Ik vroeg me af: Kijken we eigenlijk wel met de juiste blik? Die filosofische vraag leidde tot een manier van kijken die je overal onder kunt schuiven. Onder wetenschap, technologie, onderwijs, beleid en hoe we samenleven. We bouwen steeds betere systemen, maar ze voelen steeds fragieler. We weten steeds meer, maar begrijpen steeds minder hoe alles samenhangt. Dat is geen gebrek aan kennis. Het is een gebrek aan overzicht en samenhang. Dit boek daagt uit om anders te kijken:
-
naar relaties in plaats van dingen
-
naar draagkracht in plaats van optimalisatie
-
naar samenhang vóór oplossingen
Niet omdat dat mooier klinkt, maar omdat veel vastlopende systemen precies dáár breken.
Als je dit boek leest als een onderlegger, opent het ruimte voor van alles:
-
andere manieren van modelleren
-
andere vormen van systeemontwerp
-
andere gesprekken tussen disciplines
-
andere criteria voor de vraag: werkt dit eigenlijk?
Als het boek zijn werk doet, ga je vormen — groot of klein — niet meer op dezelfde manier bekijken. Ik heb het geschreven in het Engels voor wetenschappers. Niet omdat ik wetenschapper ben, maar omdat ik sterk de indruk heb dat zij over het hoofd hebben gezien wat eigenlijk het fundament is onder alles waar ze zich mee bezig houden en daardoor soms zoeken naar de bekende weg, of naar iets wat er domweg niet kan zijn.
En dan is er nog iets praktisch
Het aardige is dat er ook iets praktisch is voortgekomen, een eenvoudige manier om te berekenen hoe een structuur — van atoom to galaxy — in stand kan blijven en welke vormen ze aannemen voordat ze weer opgaan in de flow.
Dit noem ik kwantamica — in het Engels quantamics. Misschien is dit de onderwijsvorm waar veel mensen naar op zoek zijn, omdat het aansluit op de logica waarmee we waarnemen en begrijpen, in plaats van door abstracties heen te moeten leren.
Ook vond ik een manier om op een andere manier met computertechnologie om te gaan. Niet met brute AI maar met kennis van natuurlijke verhoudingen, net zoals het leven zich door besef laat sturen. Data- en energiezuinig, en niet sneller dan nodig is.
Maar dat stond al in het vorige bericht. Wie geïnteresseerd is in It’s All Bubbleflow kan zich melden. De press release versie in beperkte Engelstalige oplage wordt donderdag 26 februari gepresenteerd binnen de klankbordgroep Lex Naturalis die me steunt bij de manier waarop ik mijn ideeën kan verwoorden. De populair wetenschappelijke versie in Nederlands is daarop gebaseerd.
Reactie plaatsen
Reacties
Uiteraard ben ik geïnteresseerd!
Ben blij dat er ook een populair wetenschappelijke versie in het Nederlands komt.😁
Denk dat jij geen populair wetenschappelijk versie nodig hebt Kees. Zo ingewikkeld is de Bubbleflow ook weer niet ;-)
💪💪💪💪